6- توزیع کوپن:

روش توزیع کوپن، نوع گسترده و فراگیر خصوصی‏سازی در سطح همة آحاد مردم است. مردم با دریافت کوپن با قیمت پایین و حتی مجانی و مبادلة آن با سهام مورد علاقة خود، در سرنوشت کشور متبوع، به‏طور مستقیم مشارکت می‏کنند.

کشورهای تازه استقلال یافتة آسیای میانه و برخی از کشورهای اروپای شرقی برای خصوصی‏سازی شرکت‏های خود، در کنار استفاده از سایر روش‏ها، از این روش بهره جستند.

7- فروش به مدیران:

واگذاری شرکت‏های دولتی به مدیرانی که به ادارة آن مشغول‏اند، یکی از روش‏های خصوصی‏سازی پیشنهادشده است.

هر چند این روش طرفداران زیادی – بخصوص در میان مدیران بخش دولتی- داشته باشد، اما مشاهده‏ها و پژوهش‏های کاربردی، کارایی بالایی را از این روش نتیجه نمی‏گیرد.

چنانچه این روش به‏طور فراگیر از طرف دولت مورد استفاده قرار گیرد، ممکن است برخی از مدیران بخش دولتی با  انگیزه‏های شخصی، شرکت تحت مدیریت خود را در معرض واگذاری قرار دهند که این امر می‏تواند به اهداف خصوصی‏سازی لطمه وارد آورد.

در روش واگذاری به مدیران دولتی، با تقویت انگیزة مالکیت میان مدیران بنگاه، کارایی در واحد مشمول واگذاری را افزایش می‏دهند.

در مواردی که مدیران توان پرداخت هزینة خرید را نداشته باشند، فروش اقساطی یا واگذاری اعتبار و وام به آن‏ها، اجرا می‏شود. اما نکتة قابل توجه در روش بالا این است که در کشورهای درحال توسعه، چنین روش واگذاری کمتر صورت می‏گیرد، چراکه در این کشورها، مدیریت‏های بخش دولتی به‏ندرت از تخصص بالا و یا امکانات مالی چشمگیر برخوردارند و نمی‏توانند به خرید چنین بنگاه‏هایی اهتمام ورزند و یا حتی اقساط آن‏را بپردازند. 

به‏علاوه، به دلیل عدم وجود بازارهای مالی پیشرفته، عدم دسترسی مدیران به منابع مالی مورد نیاز، بسیار سخت خواهد بود. روش کار در این حالت، به‏طور معمول مذاکره میان مدیران و دولت است. از مزایای این روش، بهبود کارایی در منابع و افزایش تولید کالا و خدمات است.

8- فروش به کارکنان:

فروش سهام شرکت دولتی به کارکنان همان شرکت، سال‏هاست که مورد آزمون قرار گرفته است، ولی چنانچه مدیریت جامع آن در اختیار سهام‏داران کارآفرین و کارآزموده قرار نگیرد، کارایی بالائی نخواهد داشت.

بنابراین ضروری است در استفاده از این روش، بخش قابل‏توجهی از سهام شرکت در اختیار افراد علاقه‏مند قرار گیرد.

9- بازسازی:

بازسازی شرکت دولتی و سپس واگذاری آن به بخش خصوصی، یکی از روش‏های موفق خصوصی‏سازی است. به طور طبیعی بسیاری از شرکت‏های دولتی به شکل‏های گوناگون برای ادامة فعالیت اقتصادی خود، نیاز به بازسازی دارند. درغیراین‏صورت ممکن است بخش خصوصی به انحلال شرکت و فروش دارایی‏های آن مبادرت ورزد که این امر با اهداف خصوصی‏سازی، منافات دارد.

10- سرمایه‏گذاری خارجی:

استفاده از منابع خارجی و واگذاری برخی از شرکت‏های دولتی در بخش‏های خدماتی و تولیدی به سرمایه‏گذاران خارجی می‏تواند به افزایش کارآئی در اقتصاد بینجامد.

از مهم‏ترین دستآوردهای واگذاری به سرمایه‏گذاران خارجی، می‏توان به ارتقای فناوری، دسترسی به بازارهای خارجی و افزایش منابع ارزی برای کشور اشاره کرد.

البته چنین واگذاری‏هایی می‏تواند مدت‏دار باشد و پس از اتمام مدت، مالکیت شرکت واگذارشده دوباره در اختیار سهام‏داران داخلی قرار خواهد گرفت.

11- ترکیب روش:

در فرایند خصوصی‏سازی می‏توان از ترکیبی از روش‏های متنوع خصوصی‏سازی بهره جست. بدیهی است با توجه به شرایط فرهنگی – سیاسی – اجتماعی و اقتصادی هر کشور، این روش می‏تواند از کارائی بیشتری برخوردار باشد.

تعیین سبد مورد استفاده از روش‏های خصوصی‏سازی به شرایطی که پیشتر گفته شد، بستگی خواهد داشت.