اقتصاد اخلاق (36)
فرانسیس بیکن و انسان
او مرد سیاست و فلسفه بود و به ظرفیتهای اخلاقی انسان از دریچة علم نگاه میکرد. در کتاب "آتلانتید جدید"، لزوم اهمیت فلسفه و فیلسوف را نشان داد. بهنظر او، فیلسوف مثل زنبورعسل است که مایه و شیره را از راه تجربه و علمی که توسط تجربه حاصل میشود، از طبیعت گرفته و سپس به کشف قوانین میپردازد.
بیکن بهدنبال علمی بود که انسان را به قدرت برساند. او اعتقاد داشت که فلسفههای گذشتگان، انسانها را به بازی میگیرد؛ پس برای وصول به علمی که انسان را به قدرت رسانده و گرفتار فلسفههای گذشتگان نشود، باید "بتهایی" را که بر سر راه او قرار میگیرند، بشکند. بتهایی که میتوانند سدی برای نفوذ علم و گسترش آن باشند، عبارتند از: "بتهای طایفهای[1]" (نخستين اشتباهات انسان؛ یعنی، خطاهايي كه از خصايص طبع بشر است.)، "بتهای شخصی[2]" (خطاهايي هستند كه انسانها به مقتضاي طبيعت اختصاصي خود دچار آنها ميشوند؛ مانند اينكه هركس به امري دلبستگي دارد و آنرا مدار و محور عقايد خود قرار ميدهد.)، "بتهای بازاری[3]" (خطاهايي که بهواسطه نقص و قصوري كه در الفاظ و عبارات هست، از انسانها بهسبب معاشرت با يكديگر سر ميزند؛ زيرا، این الفاظ را "عامه" وضع كردهاند و از روي تحقيق نبوده است.) و "بتهای نمایشی[4]" (خطاهايي كه از تعليمات و استدلالهاي غلط حكما حاصل ميشود.)
بيكن بهطوركلي به دو نوع «نفس» معتقد است. نخست، «نفس ناطقة انساني» و دوم، «نفس حيواني يا غيرناطقه». براين اساس، "انسان" داراي ابعاد گوناگوني است كه قواي تفهم، تعقل، تخيل و اراده جزو ابعاد و ويژگيهاي خاص اوست كه با این قوا، "قدرت" و "انسانيت" مييابد. همين بعد انسانی است كه نقش ناطقة او را شكل ميدهد. بيكن بين «الهيات مقدس» و «الهيات طبيعي» تمايز قائل ميشود چراكه بهباور او، هريك از ايندو، از منبع خاصي سرچشمه ميگيرند.
او ميگويد: "علم انساني چون آبي جاري است كه يا از بالا فرو ميريزد يا از زمين ميجوشد. این علم يا از طريق وحي، به بشر الهام ميشود يا اينكه نور طبيعت، آنرا به انسان القا ميكند. بنابراين، "علم انساني" براساس ايندو منشأ به «فلسفه» و «الهيات» تقسيم ميشود. «فلسفه» در پرتو نور طبيعت موجوديت مييابد و ريشه در طبيعت دارد كه محصول حس و خرد انساني است. درواقع، كائنات آيات تكويني خداوند هستند كه با تأمل در آنها بهكمك «حس» و «خرد»، ميتوان بهوجود و قدرت الهي پي برد. اما تنها راه دريافت «الهيات مقدس»، وحي و الهام خداوندي است. [5] بیکن ظرفیت اخلاقی انسان را آنقدر بالا میداند که معتقد است: "انسان دانا بهجای آنکه در انتظار رسیدن یک فرصت خوب در زندگی باشد، آنرا بهوجود میآورد."
[1] - Idol of Tribe
[2] - Idol of Cave
[3] - Idol of Market Place
[4] - Idol of The Theater
[5] - http://www.bashgah.net/pages-18713.html
Alireza Rahimi Boroujerdi